VIII Evolutie lagen en samenwerking

Lagen

Wij zijn op dit moment de laatste in de lijn van miljoenen jaren evolutie. Een interessant gegeven hiervan is dat ons fysiek voorkomen en mogelijkheden zijn geëvolueerd vanuit onze primate voorvaders, en hun voorkomen en mogelijkheden weer van hun voorvaders en zo verder tot het begin van het leven. Dus ook onze hersenen zijn en de vele aspecten van ons gedrag zijn geëvolueerd vanaf deze primaten. De vroegste clusters van neuronen – de voorloper van het brein – begonnen met verschillende eenvoudige lichaamsfuncties te reguleren – ademhalen en hartslag bijvoorbeeld.
Later vormden de instincten en predisposities een bepaald gedrag die de mogelijkheid van overleving vergrootte voor zowel het individu als wel het soort – zoals samenwerking, jachtinstinct, ouderschap instincten, etc.
Een belangrijk ding om te beseffen is dat dit zich voornamelijk ontwikkelde in lagen. Het oudste overlevingsgedrag bestaat in ons brein met later ontwikkeld gedrag en structuur daar bovenop gelaagd. Twee consequenties hiervan zijn dat de oudere gedragingen en structuren vaak het sterkst en volwassen zijn, en zijn het verst weg van de invloeden van later ontwikkeld bewustzijn. Als gevolg hiervan kunnen vele instincten en gedragingen deels of geheel worden “overruled” door het bewust. Er zijn er ook velen die hiertegen zijn bestand zoals hartslag, reactie op pijn en seksuele opwinding.
Zo door het onderwerp controle wandelend zul je zien dat de overweging van waar een instinct of gedrag vandaan komt vaak relevant is wanneer je probeert uit te vinden hoe controle werkt en hoe het te dirigeren.


Samenwerking en dominant & submissive

Het is een fijn idee om te denken dat iedereen gelijk is, maar een verzameling van twee of meer mensen vraagt om mensen die verschillende rollen nemen. Zelfs koppels of een groep van meer dan twee mensen die naar de film gaan heeft iemand nodig die na de suggesties het collectieve besluit opmaakt over wat je gaat kijken.
Dit soort samenwerkende gedrag is bij ons ingebakken en is normaal bij alle dieren, zelf de zeer primitieve. Dat kun je zien aan de mieren die niet allemaal over elkaar struikelen om hetzelfde stukje graag te dragen, daarentegen regelen ze het zo dat er niet genoeg zijn om de klus te klaren zodat de overigen zoeken naar ander voedsel, de samenwerking van grotere dieren in een kudde. Dit is deel van ons geëvolueerde erfgoed. Het alfa mannetje, of de leider van de kudde, het is gewoon in onze eigen mensenwereld, zowel in primitieve tribes als in de moderne maatschappij. De consequentie van het bestaan van zulke dominante individuen is dat voor deze personen om effectief te zijn een groot deel van de groep onderdanig gedrag moet vertonen. Met onderdanig gedrag bedoel ik niet noodzakelijk een BDSM scene, maar meer het gevoel dat de groep klaar moet zijn om de keuzes en richting van de dominante leden te accepteren. De groep moet samenwerken, in plaats van het opereren als duizend individuele koningen, en dit betekent acceptatie door de meerderheid voor de richting van de minderheid. Ik kan derhalve beargumenteren dat er een evolutionaire basis is voor de accepterende aard en gedrag van een submissive. Het is dus goed mogelijk dat ieder bedraad is met een predispositie voor zowel dominant gedrag als ook submissive gedrag dat kenbaar wordt in de juiste omstandigheden. De juiste omstandigheden hangen af van wat wij denken dat nodig is in een huidige situatie en onze reactie naar de mensen op dat moment aanwezig. We dragen deze bedrading al onze gehele evolutie mee en is daarom erg oud en vanzelfsprekend erg sterk.