IV Onderbewustzijn

Onderbewust

Onderbewust is het “thuis” van het trainen en conditioneren en waar herinneringen, gewoonten, oude gevoelens heen gaan wanneer het bewustzijn hen laat gaan. In het algemeen is dit buiten het bereik van het bewustzijn. Wat is opgeslagen in het onderbewust is echter nog steeds in staat om onze keuzes en handelingen te beïnvloeden. Vergeten of onderdrukte herinneringen zijn ook gesitueerd in het onderbewust. Eens, vroeger, waren zij bewust – het waren dingen die we op één of andere manier hebben ervaren – maar om een reden – kan zijn omdat ze niet interessant zijn, of omdat ze te schokkend zijn, beangstigend, beschamend of vernederend – werd toegestaan om ze te “vergeten”. De enige moeilijkheid van dit alles is dat niets compleet kan worden vergeten. Elk iets dat met ons gebeurd laat zijn sporen in ons geheugen na en, ondanks dat we dit in bewustzijn niet kunnen oproepen, zal het nog steeds onze – mogelijk meer of minder – onze beslissingen kunnen beïnvloeden.
Gewoonten zijn eveneens aanwezig in het onderbewust. Soms zijn we bewust van onze gewoonten – zoals roken, nagelbijten, manier van spreken, etc. Er zijn vele andere gewoonten waarvan we ons niet bewust zijn – zoals gelaatsuitdrukkingen die we gebruiken bij het praten, de manier van lopen weerspiegeld deze gevoelens, de fysieke houding die we aannemen naar andere mensen, mentale houding wanneer we met problemen omgaan etc..
Onze gewoonten beïnvloeden ons handelen. Veel gewoonten zijn goed – zoals veilig rijden en altijd links en rechts kijken bij oversteken – en we moedigen die ontwikkeling ook aan. Vanzelfsprekend zijn sommige gewoonten niet zo goed. Alle gewoonten waarvan we ons bewust zijn kunnen worden veranderd.
Het is wellicht waard in ogenschouw te nemen dat de natuur (mens of anders) in haar oneindige strijd dingen makkelijker te maken in het algemeen niet zal toestaan dat een gewoonte blijft bestaan wanneer deze geen enkel nut heeft, hoe dubieus het ook lijkt. Goede en slechte gewoonten zijn er om een reden. Roken, als voorbeeld van een slechte gewoonte, heeft – net als nagelbijten - het verlossende kenmerk van het geven een aanleiding iets te doen met de handen, oftewel het ontladen van nerveuze energie. Het is de eigenschap van onderbewust om behoorlijk mechanisch en fantasieloos te zijn. Het is daarom een goede plek om zoiets als rijvaardigheid op te slaan omdat het daar mechanisch kan worden toegepast onder een minimale supervisie van het bewustzijn. De beloning van deze gewoonte is dat bewustzijn wordt vrijgemaakt om andere taken uit te voeren zoals het oplossen van een probleem of het hebben van een conversatie.
Hoewel we wel actief mogen participeren in het creëren van enige gewoonten – bijvoorbeeld rijvaardigheid – worden ze uiteindelijk activiteiten met een eigen leven. Ze zijn veranderbaar, maar alleen door een bewuste keuze en kunnen zo diep worden ingebakken dat het dwingen of teniet doen ervan bijzonder moeilijk kan zijn.

Er is geen informatie bekend uit eerste hand wat er gebeurd in het onderbewust.
Per definitie herbergt het zaken die veelal ontoegankelijk zijn of verloren zijn door het bewustzijn. We kunnen alleen maar raden wat er is door observatie. In technische zin kunnen we het vergelijken met een “black box”.

Dit betekent dat het zo zou kunnen zijn dat we ons afvragen waarom we iets voelen op een bepaalde manier, maar onze originele herinnering van wat er gebeurd is en hoe we ons op dat moment voelde vaag of onbekend is. Het kan zijn dat de vergeten herinneringen van deze persoonlijke ervaring nog ergens in het onderbewust zweven, of dat ons onderbewust heeft geleerd van die ervaring. Wat de oorzaak ook is, het onderbewust brengt beïnvloedt het bewustzijn op het moment dat we dat iets weer tegenkomen.
Om te leren van deze onderbewuste reacties op bepaalde zaken is het noodzakelijk om gerelateerde herinneringen te onderzoeken, het observeren van onze reactie en gevoel, verzamel zoveel mogelijk informatie als mogelijk en probeer dan vast te stellen wat er in die specifieke “black box” zit.
Het is belangrijk te weten dat wat arriveert in ons bewustzijn vanuit het onderbewust alleen een invloed of suggestie is (lees; hoe het onderbewust ons wenst te reageren) Het is geen absoluut dwingend of overweldigende drang die we niet kunnen weerstaan. De mate van invloed door het onderbewust hangt af van de impact van de originele ervaring en hoe snel deze vergaat. Het is belangrijk om te weten dat veel van de persoonlijke ervaringen die bij ons hun sporen na laten voor onderbewust niet traumatisch zijn. Veel van de zaken die ons onderbewust vormen komen voort uit onze omgeving – van gedrag door familie, vrienden en anderen in onze sociale kring. Deze algemene sociale invloed is hetgeen onze energie naar activiteiten en ideeën stuurt die onze micro- en macromaatschappijen “goedkeuren”.
Training en conditionering bestaan ook in onderbewust. Wanneer je traint of getraind wordt in een activiteit – kan sport zijn, dienstverlening, mentale vaardigheid of al het andere – zullen de regelmatige en mechanische vaardigheden die je leert, fysiek of mental, worden gehuisvest in het onderbewust. Conditioneren is hetzelfde. Het is een proces waarbij stimuli wordt gebruikt om een bepaalde reactie te produceren die normaliter niet wordt geproduceerd. Door deze te paren en te herhalen kan een gewenste reactie worden geproduceerd. Een goed voorbeeld zijn de bekende honden van Pavlov. Een bel werd geluid telkens als honden eten hadden kregen, uiteindelijk reageerden de honden als de bel werd geluid, zelf wanneer er geen eten kwam. De sleutel tot zowel training als conditioneren is herhaling.
Vanuit een controle-oogpunt over controle hierbij enige voorbeelden van hoe het onderbewust van invloed kan zijn;

1. Wanneer je sub door een ander eerder is geconditioneerd om te reageren op bepaalde manieren kun jij gebruikmaken van diezelfde triggers,
2. Je kunt tevens de eerdere conditionering gebruiken als startpunt voor verdere of nieuwe conditionering
3. Eerdere slechte ervaringen omtrent een dominant met enige overeenkomsten met jou – de manier waarop ze eruit zagen of gedroegen – kan resulteren in onbewuste weerstand van de sub, ondanks dat zij bewust is dat er geen relatie is tussen jou en de voorgaande dominant.
4. De eerdere positieve ervaringen van je sub met het worden gecontroleerd in bepaalde situaties en omgevingen (zoals tijdelijk aan de ketting) kunnen resulteren in een positieve reactie bij een dezelfde situatie met jou.